بررسی موسيقی Snowy White (قسمت دوم)   


با اينکه Snowy White اسنوئی وايت ديگر به يک هنرمند معروف تبديل شده بود، نگرانی‌ای از اينکه ضبط بعدی به کجا خواهد کشيد، نداشت. در نتيجه به استراحت پرداخت تا تجديد نظری درباره مسير و موقعيت موسيقيائی جديد خودش داشته باشد. کنسرت Al Stewart در فيلادلفيا بسال ۱۹۷۴ تنها کنسرتی‌ست که در آن آهنگ Pigs on the Wing نوشته Roger Waters راجر واترز از گروه بزرگ Pink Floyd  اجرا شد. آهنگی که در آن قسمتهای تک‌نوازی اسنوئی که هرگز قبلا منتشر نشده بود کاملا نمايان و روند آهنگ را عوض کرده بود. اين کار همانند اجراهای زنده بلوز خودش که قبلا منتشر شده بود درخشش داشت. فی‌ما‌بين اين قضيه او به فعاليت با گروهی بلوز بهمراه اعضای آن که شامل بودند از Jeff Allen بعنوان درامر، دوست باوفايش Kuma بعنوان بيسيست و Graham Bell بعنوان خواننده آثار و خودش همانطوريکه می‌خواست فقط و فقط بعنوان گيتاريست، پرداخت. بين سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ گروه به اجراهايی در انگلستان و اروپا پرداخت. با فعاليتهای شبانه‌روزی‌ای که اسنوئی از خودش نشان ‌داد و همگی آنها نشان از عاشق بودن او به موسيقی ‌بود، دو آلبوم جديد خود را در استوديو ضبط نمود. اولين آنها با نام Change my Life و دومی با نام Open for Business عرضه شدند. که بازهم در آنها قدرت تميز گيتار زدن و سولوهای زيبای او را بخوبی می‌توان درک نمود.

در ژوئن سال ۱۹۹۰ Roger Waters راجر واترز استاد بزرگش، کسيکه در آن روزها ديگر از پينک فلويد جدا شده بود، از او خواست تا در اجرای بی‌نظير و تماشائی The Wall در مقابل ۳۵۰.۰۰۰ نفر از طرفدارانش در برلين آلمان همکاری کند. اين کنسرتی بود که بطور زنده در سرتاسر دنيا پخش شد که حاصل آن ويدئويی بود که به يکی از پرفروشترينهای امريکا در همان سال تبديل شد و همچنين اين اجرای زنده به موفقيتی جهانی دست يافت که شامل اجراهايی از هنرمندان ديگر بود که عبارتند از: Michael Kamen مايکل کيمن، گروه Scorpions، Van Morrison، Joni Mitchell و گروه Bryan Adams. با وجود اين همه عظمت تماشاچيان شاهد يکی از چندين لحظات خاطره‌انگيز اسنوئی در اين کنسرت با اجرای سولوی آهنگ Comfortably Numb نوشته ديويد گيلمور و راجر واترز در بالای ديواری ۲۴ متری بودند.

در سال ۱۹۹۱ باردگر راجر واترز او را فراخواند. اين بار برای گيتار زدن در کنسرتی به نام Guitar Legends در شهر سويل که آنهم بعنوان يک برنامه تلويزيونی زنده ويژه در سرتاسر دنيا به نمايش گذاشته شد.
بعد از اين کنسرت اسنوئی تصميم به بازگشت به مسير اصلی خود يعنی تنظيم آهنگهای شخصی خودش گرفت که نتيجه آن آلبومی بنام Highway to the Sun شد. اين آلبوم در تابستان سال ۱۹۹۳ ضبط شد که شامل ۱۰ آهنگ ارجينال به اضافه آهنگی بر اساس نوشته Peter Green پيتر گرين با نام I Loved Another Woman که زمان طولانی‌ای آهنگ مورد علاقه اسنوئی محسوب می‌شد، بود. در اين آلبوم مهمانانی همچون Chris Rea، Gary Moore و David Gilmour حضور داشتند که باعث بالا رفتن کيفيت نوازندگی آهنگها می‌شد. Juan van Emmerloot بعنوان درامر، Walter Latupeirissa ريتم گيتار و Kuma Harada بعنوان بيسيست در اين کار دخيل بودند. در اولين ويدئويی که از اين آلبوم ضبط شد Chris Rea در آن حضور داشت و هنرنمائی کرد.
آهنگ Bird of Paradise دوباره به صحنه موسيقی بازگشت وقتيکه خطوط هوائی KLM تصميم به استفاده از اين آهنگ برای آگهی جديد تلويزيونی خود گرفت که نتيجه آن گردآوری آلبومی به همين نام در سال ۱۹۹۴ و بازگشت به جدول موسيقی اروپا بود که با موفقيتهای تجاری‌ای همراه شد.
آلبوم بعدی اسنوئی با نام Gold Top و به همکاری UK Records منتشر شد. اين آلبوم شامل دو آهنگ از گروه Thin Lizzy بود که بازنواری و بوسيله Peter Green ويرايش شده بود. يکی از آنها In the Skies نام داشت که خود پيتر گيتار ريتم آنرا می‌نواخت.

پس از انتشار آلبوم Gold Top، اسنوئی چهار آلبوم ديگر با گروهی که با آنها آلبوم White Flames را ضبط کرده بود عرضه نمود. No Faith Required در سال ۱۹۹۶، Little Wing در سال ۱۹۹۸ و در سال ۱۹۹۹ دو آلبوم با نامهای We Are Toxic و Pure Gold - The Solo Years  که يکی پس از ديگری به بازار عرضه شدند، ساخته شد.
در همين سال اسنوئی وايت به گروه راجر واترز پيوست تا در تور امريکای In The Flesh او که قرار بود در تابستان سال ۲۰۰۰ برگزار شود، شرکت کند، که چقدر موفقيت آميز بود. از اين کنسرت ويدئويی برگرفتند که تبديل به يکی از بهترين‌ها شد. DVD آن چندی بعد به بازار آمد.
آخرين آلبوم گروه White Flames با نام Restless در ماه می سال ۲۰۰۲ منتشر شد. آهنگهائی که او در اين آلبوم ساخته است عبارتند از:  Blues is the Road، Restless، The Time Has Come،Soldier of Fortune، Softly، It's Your Life، New Day...Maybe، You Can't Break My Heart و Too Far Away.
از فوريه تا جولای سال ۲۰۰۲ او در تور Southern Hemisphere و Europe با راجر واترز همکاری نمود.
اخيرا اسنوئی در شهر لندن شروع به ساخت آلبوم انفراديش بنام The Way It Is کرده است. طبق برنامه‌ريزيهائی که شده قرار است اين آلبوم در سپتامبر سال ۲۰۰۴ منتشر می‌شود.
پايان.
با تشکر از juttabrandt.com بخاطر در اختيار قرار دادن عکسی از اسنوئی.
لینک
چهارشنبه ٢٩ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی

   بررسی موسيقی Snowy White (قسمت اول)   


Snowy White اسنوئی وايت يکی از گيتاريستهای انگليسی سبک بلوز کلاسيک می‌باشد. موسيقيدانی که ابتکار صدا، تکنيک و سبکش تلفيقی از انعکاس بلوز سالهای دور با هيجان راک امروزی می‌باشد. در يازده سالگی او اولين بار به جنس صدای سبک Urban-Blues گوش فرا داد که حاصلی از موسيقی ايالات متحده بود. افرادی همچون BB King, Buddy Guy, Otis Rush و Albert King بودند که او را بسرعت متوجه موسيقی ساختند. البته اين موسيقی‌ای بود که او دوست داشت با شيوه نوازندگيش ترکيب شود. بزرگترين افتخار وی تسلط در گيتار زدن و همچنين نمايش دادن يک سولوی تميز، بدون لغزش انگشتان بروی سيمهاست که اين در همه نمايشهايش نمود دارد و براحتی قابی درک است.
در اوايل دهه ۷۰ با اندک پولی که در جيب داشت راهی لندن شد و بتدريج در ميان آهنگسازان محلی صاحب شهرت گرديد. شهرتی که بدرستی او را با ديگران متمايز می‌ساخت و وايت را تبديل به يک نوازنده محترم و خوش‌ذوق کرد کسيکه براحتی به خواسته‌های خود دست می‌يافت. در سال ۱۹۷۴ او به سواحل شرقی امريکا سفر کرد و سپس به New Orleans رفت و از اينکه دائما در سفر تجربياتش بالا می‌رفت، لذت می‌برد.
در خلال همين سفرها بود که او با گيتاريست بزرگ انگليسی سبک بلوز Peter Green پيتر گرين آشنا شد. آنها اوقات زيادی را در کنار هم می‌گذراندند. در اواسط دهه ۷۰ اسنوئی در جلسات مختلفی به نوازندگی می‌پرداخت. مهارتهايش را در محيط استوديو گسترش داد و شروع به نوشتن عقايد شخصيش همانطوريکه خودش می‌خواست نمود.
در پائيز سال ۱۹۷۶ او برای شرکت در تور گروه معروف Pink Floyd پينک فلويد به‌دور اروپا و امريکا دعوت شد که با آغوشی باز آنرا قبول کرد. برای او اين بهترين فرصتی بود که به تجربيات و شهرت خود بيفزايد، پس قبول کرد. اسنوئی وايت بعنوان گيتاريست کمکی در کنار بزرگانی چون: Roger Waters راجر واترز و David Gilmour ديويد گيلمور تمام وقت خود را در سال ۱۹۷۷برای اين تورها گذاشت.
در سال ۱۹۷۸ Richard Wright ريچارد (ريک) رايت نوازنده معروف کيبورد گروه پينک فلويد از او خواست تا برای او در آلبوم سولويش گيتار بزند. آلبوم سولوی رايت در جنوب فرانسه ضبط شد.
در سال ۱۹۷۹ پيتر گرين تصميم به ساخت آلبومی گرفت و از اسنوئی برای همکاری در آن دعوت بعمل آورد. گرين نام اين آلبوم را In the Skies در آسمانها نهاد.

گروه پينک فلويد بار دگر از او درخواست همکاری برای رفتن به امريکا و تمرين بروی آلبوم شاهکار و بزرگشان The Wall کردند. درست در همان موقع بود که گروه Thin Lizzy ثين ليزی به او پيشنهاد عضو شدن بطور دائم در گروهشان را داد. بنابراين بعد از اتمام کار با پينک فلويد او به انگلستان برگشت و با جديت هرچه تمامتر در استوديو به ضبط اولين آلبوم ثين ليزی بنام Chinatown پرداخت. اين آلبوم شامل چندين آهنگ برجسته بود که به‌کمک اسنوئی نوشته و ساخته شده بود. دو سال و نيم از زندگی او با گذاشتن تورهای جهانی و ضبط آهنگها با گروه سپری شد که نتيجه آن ساخت دومين آلبوم گروه به همراه اسنوئی وايت با نام  Renegade خائن بود. يکبار ديگر اسنوئی در ساخت و نوشتن چندين آهنگ در اين آلبوم دست داشت.
بعد از اين دوره طولانی کار او تصميم گرفت که برای خودش کار کند و برای همين منظور در سال ۱۹۸۲ از گروه ثين ليزی جدا شد.
اسنوئی وايت طی يک سال با Richard Bailey بعنوان درامر، Godfrey Wang نوازنده کيبورد و دوست قديمی خودش Kuma Harada بعنوان بيسيست و تهيه کننده، موسيقيدانانی که او آنان را بخوبی می‌شناخت و تحسينشان می‌کرد، همکاری نمود. آنها به کمک هم اولين آلبوم سولو و انفرادی اسنوئی را با نام White Flames شعله‌های سفيد ضبط کردند. آهنگ Bird of Paradise ساخته اسنوئی از اين آلبوم بعنوان بهترين آهنگ شناخته شد و به موفقيتهای جهانی چشم‌گيری دست يافت و شماره سه جدول موسيقی انگلستان در سال ۱۹۸۳ گرديد. او از سد بسياری از کشورهای اروپائی، استراليائی و آفريقای جنوبی برای رسيدن به موفقيت گذشت.
پايان قسمت اول...

لینک
سه‌شنبه ٢۱ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی

   بررسی موسيقی Marty Friedman   

 
Marty Friedman مارتی فريد‌من بهمراه گروه Megadeth مگادث بيش از ۱۰ ميليون نسخه از آلبومهايشان را به فروش رسانیده است. او همچنين کاری اهدائی را بعد از هر آلبوم خود که از نظر سبکی از موزيک ارکستر تا راک سريع خشن همراه با حس ملوديک بی‌نظير و خوش‌طعم معمول مارتی را در می‌گيرد، دارد. نام آخرين آلبوم او موسيقی برای سرعت Music for Speeding است. مارتی بارها همراه با مگادث دور دنيا را بطور خيلی موفق‌آميز مسافرت، و به موازات مسافرتهايش سمينارهای متعددی را در سرتاسر آمريکا، ژاپن، اروپا و آمريکای جنوبی در رابطه با موسيقی و گيتار برگزار کرده است. مارتی همچنين يک مقاله‌نويس عادی برای مجله‌های Burrn، Young Guitar، Guitar World است که او در هر کدام مقاله‌هايی حتی به زبان ژاپنی هم می‌نويسد. فريدمن طراحی گيتار Signature خودش KE-1 را از زمانيکه وارد فروشگاهها شده و دائما بفروش می‌رسد را شخصا با گيتار Jackson به عهده گرفت. او جديدا نيز رابطه‌ای توافقی با شرکت Ibanez را شروع کرده است.
قبل از پيوستن مارتی به مگادث در فوريه سال ۱۹۹۰ او در گروهی بنام Cacophony که دو آلبوم عرضه و نيز تورهايی در آمريکا و ژاپن برگزار کرده بودند عضويت داشت. اين گروه قدرت نوازندگی گيتاريستهايش Marty و Jason Becker (کسيکه به گروه David Lee Roth ملحق و يک آلبوم با او ضبط کرد) را به همگان نشان داد. مارتی فريدمن جوائز متعدد و تحسينهای بی‌نهايتی را از سرتاسر دنيا بخاطر روش بدون اشتباه خود در نواختن گيتار دريافت کرده است. مارتی اهل واشنگتن دی.سی است اما در جاهای متعددی از جمله هاوائی و کاليفرنيا زندگی کرده که مسير جالبی در ساخت آثارش به او می‌دهد.

 سوابق شغلی:

۱- دريافت ۲۷ ضبط طلا و پلاتينيوم از سراسر دنيا.
۲- نامزد جايزه گرمی برای ۵ بار.
۳- اجرای برنامه در برابر ۱۴۰.۰۰۰ نفر در مراسم Rock in Rio در کشور برزيل.
۴- پيش فروش کامل Madison Square Garden.
۵- دستيار تهيه دومين آلبوم سولوی خودش بنام Scenes بهمراه جايزه Golden Globe Award Winner Kitaro
۶- شروع به کار آلبوم Countdown to Extinction و دستيابی به پلاتينيوم مضاعف در امريکا.
۷- اجراهای تلويزيونی غير قابل شمارش در سراسر دنيا، از جمله برنامه انگليسی Top of the Pops. اجرای زنده تلويزيونی در تالار Arsenio برای دو بار، David Letterman دو بار،‌ شوی Joe Stewart و بسياری از برنامه‌های ويژه MTV و VH1 و پربيننده‌ترين برنامه روزانه ژاپن Warrate Iitomo.
۸- بهمراه Megadeth و Metallica باهم يک تور اروپا در استوديومها را Sold Out می‌کند.
۹- Youthanasia پرفروشترين آلبوم گروه در سرتاسر دنيا و گسترش قلمرو جديد مثل Prague و Tel Aviv.
۱۰- دريافت اولين قرارداد Major Labol با Emi ژاپن برای اولين آلبوم سولوی خودش True Obsessions.
۱۱- ۳ تک آهنگ راديوئی Top Ten برای Megadeth در سالهای ۹۸-۱۹۹۷ و دوتای ديگر در سال ۱۹۹۹.
۱۲- اجرا در شب سوم Woodstock '99.
۱۳- تشکيل گروه جديد در سال ۲۰۰۰.
۱۴- تهيه کنندگی دموی خواننده پاپ ژاپنی Angelina Esparaza و هدايت آن تا عقد قرارداد با شرکت Columbia Records.
۱۵- مارتی يک حضور همه ساله در National Guitar Workshop را در امريکا برنامه‌ريزی می‌کند.
۱۶- يک تور کامل ژاپن و کشورهای ديگر همراه با اعضای اوليه David Ellefson & Jimmy Degrasso و Megadeth که اولين باری بود که موزيک سولوی مارتی فريدمن بطور زنده اجرا شد.

حقايق:

مارتی می‌تواند بخوبی به زبان ژاپنی صحبت کند و زمانيکه در ژاپن هست تمام مصاحبه‌های راديوئی و تلويزيونی را به ژاپنی سليس صحبت می‌کند.
در سپتامبر سال ۲۰۰۰ او به يک مستند در مورد تور خداحافظی Kiss در NHK دعوت شد. ( يک شبکه عظيم ژاپنی شبيه همتای امريکائی خود PBS )
اولين کنسرت بزرگی که مارتی برگزار کرد با گروهش Hawaii در ميدان Blaisdell در Honolulu که در حمايت از گروه Deep Purple بود.
مارتی تقريبا ۴۰ گيتار در مجموعه خود دارد که اکثريت آنها طرحهای مختلف از گيتار Signature KE-1 می‌باشد.
او قبل از پيوستن به مگادث چندين آلبوم منتشر کرده و همچنين تهيه کنندگی با دستيار تهيه آنان را بعهده داشته است.
مارتی در اوقات فراغتش در جاده‌ها اقدام به برگزاری سمينارهای موسيقی می‌کند. يا اينکه در اطراف کشور در کلوپها با گروههای محلی می‌نشيند و سر و صدا راه می‌اندازد!
فريدمن يکی از طرفداران پروپا قرص Elvis نيز می‌باشد که گزيده‌ای از کارهای او را از زمان تحصيل در مدرسه ابتدائی جمع‌آوری کرده است.
در سال ۲۰۰۱ مارتی فريدمن تمام Lead Guitar هايش را در Explorers Club 2 بهمراه Terry Bozzio اجرا کرد.

آخرين موضوعات مورد علاقه مارتی فريدمن:

فيلم مورد علاقه: Crimes and Misdemeanors, American Graffiti, Best in Show
شوی تلويزيونی مورد علاقه: The Honeymooners, Fernwood 2 Night
کتاب مورد علاقه: Miss America, Ai No Eigyou
غذای مورد علاقه: انواع شکلاتها، هر چيزی که بينهايت داغ و تند باشد، هر چيزی که داخلش تخم‌مرغ باشد و اصولا غذاهای پرافاده.
نوشيدنيهای مورد علاقه: Slurpees, Dakara, Acerola Calpis و آبجوی خنک.
نوشيدنيهائی که دوست ندارد: شير، قهوه.
گروههای فعلی مورد علاقه: Tatu, Atomic Kitten, Red Planet, Britney Spears, Mono, Sait Etienne
گروههای هميشگی مورد علاقه او: Kiss, Ramones, Black Sabbath, Raven
گيتاريستهای مورد علاقه: Frank Marino, Elliot Easton, Uli Roth, Brian May, Keith Scott, Jeff Adams
گيتار مورد علاقه: هر چيزی که کوک باقی بماند! اخيرا گيتار جديدم Ibanez SZ
اتومبيلهای مورد علاقه: اتومبيلهای بزرگ اواخر دهه ۶۰، انواع بنز، Chevy Belair 57
تيمهای ورزشی: Baltimore Orioles, Washington Redskins, Washington Capitals, Maryland Terrapins.
دختر مورد علاقه: شيرين و عجيب.
سرگرميها: پيش گوئی، خواندن کتابها و کمديهای ژاپنی، لم دادن روی ساحل، رفتن به رستورانهای خوب در اقصی‌نقاط دنيا.

با تشکر فراوان از ميثم محمدی و martyfriedman.com

لینک
سه‌شنبه ۱٤ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی

   انتشار آلبوم جدبد Mark Knopfler   

 
سلام. خيلی خوشحالم که تونستم به اين سرعت وبلاگ رو دوباره آپديت کنم. اونم با خبر داغی مثل انتشار آلبوم جديد خدای احساسات، مارک نوفلر. اميدوارم که اين روند هميشه وجود داشته باشه.

توضيحات مختصری درباره آلبوم جديد نوفلر:

Mark Knopfler مارک نوفلر در ۲۷ سپتامبر امسال ( ديروز ) آلبومی بنام Shangri-La منتشر کرد. محتوی آلبوم شامل اشعار و داستانهای جالب می‌باشد که بيشتر آنها بهمراه سولوهای حرفه‌ای مارک به زيباترين شکل ممکن توسط او و گروهش عرضه شده است. آهنگها در شهر کاليفرنيا و در اوايل سال ۲۰۰۴ در استوديی که آنها نام Shangri-La را به آن نهادند، ضبط شد.
لازم بذکر است که شرکت توليد کننده آلبوم فوق با مارک نوفلر در ضبط سه آلبوم سولوی قبلیش همکاری داشته است. اين آلبوم با پيروی از آلبوم قبلی گروه بانام The Ragpickers Dream که در انگلستان جزو ۱۰ آلبوم برگزيده شناخته شده بود، به يک موفقيت جهانی دست يافت. آهنگ Boom like that از اين آلبوم اولين ترانه‌ای بود که ضبط شد. فعلا.

با تشکر از mark-knopfler.com

لینک
پنجشنبه ٩ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی

   آهنگهای جديد Roger Waters   


سلام. امروز بعد از مدتها يه خبر جالب دارم که می‌خام بنويسم. يادم مياد آخرين خبری که نوشتم درباره آلبوم جديد ستريانی بود. خب بريم سر اصل مطلب.
Roger Waters سلطان موسيقی راک دو آهنگ با نامهای To kill the childو Leaving Beirut در ۱۲ سپتامبر امسال عرضه کرد که می‌توان از Jimmy Lenner بعنوان دست‌اندکار و کارگردان اين کارها بعد از واترز نام برد. لازم بذکر است که شرکت Columbia Records بعنوان ناشر اين اثر با واترز همکاری کرده است. از واترز در این کار می‌توان بعنوان شاعر، خواننده، بيسيست و کيبورديست نام برد که با توجه به سن بالای او چيز جالبه توجهی است شايد بی‌نظير البته نبايد درامر باوفا و قديمی او Graham Broad را از ياد برد که با او همچنان همکاری می‌کند. تهيه کننده ايندو آهنگ مانند قبل خود راجر واترز می‌باشد. فعلا.

با تشکر از roger-waters.com
لینک
سه‌شنبه ٧ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی

   Billy Sheehan   


Billy Sheehan بيلی شيهان طريقه نواختن گيتار‌بيس را تغيير داده است. در دهه ۸۰ جرقه‌هايی در فکرش زده شد و همانها باعث صعود طرز فکر وی گرديدند. هنگاميکه David Lee Roth گروه Eddie Van Halen را در سال ۱۹۸۵ ترک گفت، بيلی شيهان به گروه وی ( David Lee Roth ) ملحق شد. او قبل از اينکه بروی عقايد و کارهای شخصی خود کار کند، بکمک Van Halen دو آلبوم ضبط کرد. گروه Mr.Big در سال ۱۹۸۹ شکل گرفت. آنها شماره يک بيل‌بورد در ايالات متحده و ۱۴ کشور ديگر بوسيله آهنگ To Be With You از آلبوم Lean Into It با همکاری Atlantic Records شدند. شيهان با توسعه روش تجاری خودش در نواختن بيس و اجرای بيش از ۴۰۰۰ کنسرت در همه قاره‌ها بجز قاره آفريقا و قطب جنوب درخشيد.

او ۵ بار در مجله Guitar Player بعنوان بهترين نوازنده بيس سبک راک برگزيده شد و اين افتخاری بود که در کنار بزرگانی همچون Jimi Hendrix، Paul McCartney، Geddy Lee و Eddie Van Halen بدست آورد. او همچنين برنده Readers Poll در آلمان، ژاپن، کره، ايتاليا و خيلی از کشورهای ديگر شد. در ۲۷ ژانويه سال ۱۹۹۹ اثر انگشت و امضای شيهان روی سيمان در Guitar Center نگاه داشته شد. اين افتخاری است که به آن دسته از هنرمندانی که سهم مهمی در ساخت و پرورش سبک Rock and Roll داشته‌اند نسبت داده می‌شد. بيلی در ژاپن ۱۴ بار متوالی برنده جايره بی‌سابقه برای بهترين بيسيست از مجله Player Magazine بزرگترين مجله موسيقی در ژاپن و ۵ بار پی‌در‌پی از مجله Burrn! Magazines بهترين مجله Heavy Metal در ژاپن شد.
او در سال ۲۰۰۰ با گروه Mr.Big در شهر ازاکای ژاپن شروع به اجرای کنسرتهای زنده کرد و سپس مدتی طولانی شروع به کار بروی آلبوم شخصی خودش کرد. بالاخره آلبوم سولوی بيلی با نام Compression در ۲۵ آوريل ۲۰۰۱ روانه بازار شد. در اين آلبوم (Compression) شيهان اشعار را نوشت، خواند و گيتار باريتون (۱) Baritone، بيس و درام را روی همه آهنگها بجز دو آهنگ اجرا کرد و نواخت. درام يکی از آن‌دو را Terry Bozzio بعهده گرفت و گيتاريست افسانه‌ای Steve Vai سولوی آهنگ Chameleon را نواخت که اين اولين همکاری استيو وای و بيلی شيهان از زمانيکه بود که او در گروه David Lee Roth بيس می‌زد. پنجمين آلبوم Mr.Big با نام Niacin  با ترکيب درامر Dennis Chambers کامل شد. ديگر ضبطهای جديد بيلی شامل ششمين آلبوم Mr.Big که قرار بود در پائيز سال ۲۰۰۱ عرضه شود نيز می‌باشد. آلبوم Niacin يک آلبوم بدون خواننده با دخالتهای دقيق و بيشتر Bass می‌باشد که لبه بريده شده جنبش و تحرک موسيقی جديد است.
لازم بذکر است که شيهان از بيس ياماها، سيمهای Rotosound و پيک‌آپ Dimarzio استفاده می‌کند.
(۱) باريتون به صدائی مابين بم و زير گفته می‌شود و گيتار باريتون از انواع ۱۲ و ۶ سيم برخوردار است.

با تشکر از billysheehan.com

لینک
جمعه ۳ مهر ،۱۳۸۳ - حمیدرضا ملاهادی